( 1 ) آنگاه برير بن خضير همدانى برخاست و گفت : و اللّه يا بن رسول اللّه خداوند به وجود تو بر ما منّت نهاد كه پيش روى تو جنگ كنيم و در راه تو اندامهاى ما پاره پاره شود و جدّ تو شفيع ما باشد روز قيامت ؛ رستگار مباد آن گروهى كه پسر پيغمبر خود را فروگذاشتند ، واى بر آنها از آنچه بدان رسند فردا و در آتش دوزخ بانگ ويل و واى بر آورند . پس حسين عليه السّلام فرزندان و برادران و خويشان را گرد كرد و بدانها نگريست و ساعتى بگريست آنگاه گفت : « اللّهمّ انّا عترة نبيّك محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم » خدايا ما عترت پيغمبر تو محمديم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ما را بيرون كردند و براندند و از حرم جدّمان آواره ساختند و بنى اميه بر ما جور كردند خدايا حقّ ما را بستان و ما را بر قوم ستمكار فيروزى ده . ( 2 ) پس از آنجا بكوچيد تا روز چهارشنبه يا پنجشنبه در كربلا فرود آمد دوّم محرّم سال 61 و ( ابو حنيفهء دينورى گويد : آن حضرت روز چهارشنبه اول محرّم سال 61 در كربلا فرود آمد و يك روز پس از وى عمر سعد ) آنگاه روى به اصحاب كرد و فرمود : « النّاس عبيد الدّنيا و الدّين لعوق على ألسنتهم يحوطونه ما درّت معايشهم فاذا محصوا للبلاء قلّ الدّيّانون » . يعنى : « مردم بندگان دنيايند و دين ليسيدنى است روى زبان ايشان نهاده تا مزه از آن مىتراود آن را نگاهدارند وقتى بناى آزمايش شود دينداران اندك باشند » . باز فرمود : آيا كربلا اينجاست ؟ گفتند : آرى يا بن رسول اللّه . فرمود : اينجا محلّ اندوه و بلاست در اينجا شترها را بايد خوابانيد و بارها را بر زمين نهاد و اين جاى كشته شدن مردان و محلّ ريختن خون ماست . پس همه فرود آمدند و حرّ با هزار تن در مقابل حسين عليه السّلام فرود آمد و به ابن زياد نامه نوشت كه حسين عليه السّلام در كربلا رحل انداخت . و ابن زياد نامه سوى حسين عليه السّلام فرستاد به اين مضمون : « امّا بعد يا حسين فقد بلغنى نزولك بكربلا و قد كتب الىّ امير المؤمنين يزيد ان لا توسّد الوثير و لا اشبع من الخمير او الحقك باللّطيف الخبير او ترجع الى حكمى و حكم يزيد بن معاوية و السّلام » .

--> سعد معاذ برخاست و گفت : اى رسول خدا پدر و مادرم فداى تو گويا رأى ما را مىخواهى ؟ فرمود : آرى . او گفت : پدر و مادرم فداى تو گويا براى كارى بيرون آمدى و به غير آن مأمور شدى ؟ فرمود : آرى . گفت : پدر و مادرم فداى تو يا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ما به تو ايمان آورديم و تصديق تو كرديم و شهادت داديم كه آنچه آورده‌اى از جانب خداست پس هر چه مىخواهى بفرماى و هر چه مىخواهى از مال ما برگير و هر چه مىخواهى براى ما بگذار و آنچه از ما بگيرى پيش ما محبوبتر است از آنكه بگذارى ، به خدا قسم كه اگر بفرمايى با تو در اين دريا فرو مىرويم . رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : خدا تو را جزاى خير دهد .